{"id":112,"date":"2007-03-04T22:36:27","date_gmt":"2007-03-04T21:36:27","guid":{"rendered":"http:\/\/www.barbantia.org\/cont\/index.php\/comisions\/conversas-e-critica\/entrevista-a-gonzalo-navaza\/"},"modified":"2013-02-19T17:12:52","modified_gmt":"2013-02-19T16:12:52","slug":"entrevista-a-gonzalo-navaza","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/conversas-e-critica\/entrevista-a-gonzalo-navaza\/","title":{"rendered":"Entrevista a Gonzalo Navaza"},"content":{"rendered":"

Entrevista feita por Xos\u00c3\u00a9 Al\u00c3\u00a9n<\/em><\/p>\n

\"Erros

Erros e Tanatos, por Gonzalo Navaza<\/p><\/div>\n

Cando descubriu que a literatura non era s\u00c3\u00b3 unha afecci\u00c3\u00b3n pasaxeira, que tam\u00c3\u00a9n se poder\u00c3\u00ada dedicar a isto?<\/strong>
\nDepende do que entendamos por “dedicarse a isto”. Como lector, a literatura foi para min unha afecci\u00c3\u00b3n desde neno e nuncan tiven a sensaci\u00c3\u00b3n de que era algo pasaxeiro. E o \u00c3\u00a1nimo de intentar imitar as cousas que me gustaba ler tam\u00c3\u00a9n me v\u00c3\u00a9n desde a infancia, creo eu. Como son o pequeno dunha familia moi numerosa (seis irm\u00c3\u00a1s e cinco irm\u00c3\u00a1ns) e alg\u00c3\u00bans deles xa ti\u00c3\u00b1an certas inclinaci\u00c3\u00b3ns literarias, esa afecci\u00c3\u00b3n pola lectura e pola escritura xurdiu de maneira espont\u00c3\u00a1nea, se cadra querendo imitalos. E ent\u00c3\u00a9ndoo como algo divertido, non como unha “dedicaci\u00c3\u00b3n” no sentido de que requira un esforzo.<\/p>\n

No seu libro Erros e T\u00c3\u00a1natos<\/em> as historias son realmente orixinais cuns finais bastante sorprendentes, ocorr\u00c3\u00a9ronselle a vostede estas historias ou son froito de relatos alleos que vostede se encargou de recompilar?<\/strong>
\nAlgunhas desas historias naceron a partir de experiencias vividas, \u00c3\u00a1s cales lles tiven que buscar un desenvolvemento narrativo e un final para facer delas un relato. Por exemplo, a ambientada nun tren en Su\u00c3\u00adza, ou a ambientada no Brasil… Parten de sucesos concretos que viv\u00c3\u00adn ou dos cales fun testemu\u00c3\u00b1a. En calquera momento sempre podes bater con personaxes, escenas ou situaci\u00c3\u00b3ns que te\u00c3\u00b1en todas as condici\u00c3\u00b3ns para ser “materia literaria”. Convertelas en literatura ten moito de oficio, porque un aprende a facer relatos do mesmo xeito que un artes\u00c3\u00a1n aprende a facer cestos. Noutros casos mesturo elementos vividos con cousas de pura “coci\u00c3\u00b1a literaria”. Eu consid\u00c3\u00a9ronme formalista, no sentido de que creo que un bo relato ou un bo poema \u00c3\u00a9 o resultado da elaboraci\u00c3\u00b3n dunhas formas textuais determinadas; par\u00c3\u00a9cenme inxenuas e insensatas as opini\u00c3\u00b3ns dalg\u00c3\u00bans cando din que un texto \u00c3\u00a9 bo porque \u00c3\u00a9 sincero ou porque \u00c3\u00a9 aut\u00c3\u00a9ntico: dar impresi\u00c3\u00b3n de autenticidade ou de sinceridade \u00c3\u00a9 sempre unha virtude formal do texto.<\/p>\n

Un libro para recomendar.<\/strong>
\nImaxino que a pregunta se refire \u00c3\u00a1 literatura galega recente. Estes d\u00c3\u00adas atr\u00c3\u00a1s lin Os ausentes de castelt\u00c3\u00b3n<\/em>, de Jacobo Barros, sobre os mari\u00c3\u00b1eiros galegos que andan ao bacallao, e pareceume moi interesante. Xa se publicara uns meses atr\u00c3\u00a1s outro libro sobre o mesmo ambiente, da autor\u00c3\u00ada de Xabier Paz, titulado Follas do bacallao<\/em>, e tam\u00c3\u00a9n me parecera interesant\u00c3\u00adsimo. Eu son de terra adentro (de Lal\u00c3\u00adn), e ese \u00c3\u00a9 un mundo que eu desco\u00c3\u00b1ec\u00c3\u00ada por completo… Pero xa que a pregunta me v\u00c3\u00a9n de v\u00c3\u00b3s, te\u00c3\u00b1o que dicirvos que me gustou moito moito As rulas de Bakunin<\/em>, do voso profe, as\u00c3\u00ad que se alg\u00c3\u00ban de v\u00c3\u00b3s non o leu, xa sabe. Tam\u00c3\u00a9n est\u00c3\u00a1n moi ben algunhas das narraci\u00c3\u00b3ns que forman o \u00c3\u00baltimo que lin del, Casas baratas<\/em>. Con todo, quero ser cauteloso cando recomendo lecturas, porque moitas veces depende do estado do lector ou doutras circunstancias, e un libro non sempre chega a n\u00c3\u00b3s no momento preciso. Ou ao contrario: hai libros que che parecen marabillosos cando os les e volves a eles uns anos m\u00c3\u00a1is tarde pensas, como \u00c3\u00a9 posible que me entusiasmase tanto este pelmazo? Ou ao rev\u00c3\u00a9s: como \u00c3\u00a9 posible que non me gustase esta marabilla?<\/p>\n

Sabemos que vostede, ademais de escritor, \u00c3\u00a9 profesor na Universidade de Vigo: que lle gusta m\u00c3\u00a1is escribir ou ensinar?<\/strong>
\nA min g\u00c3\u00bastame ler, e por veces creo que entendo o de ensinar e o de escribir como unha prolongaci\u00c3\u00b3n da mi\u00c3\u00b1a afecci\u00c3\u00b3n lectora.<\/p>\n

Un libro que o marcou especialmente durante a s\u00c3\u00baa adolescencia ou mocidade.<\/strong>
\nDe adolescente gust\u00c3\u00a1nbanme moit\u00c3\u00adsimo os novel\u00c3\u00b3ns do s\u00c3\u00a9culo XIX, recomendados polos meus irm\u00c3\u00a1ns m\u00c3\u00a1is vellos: Tolstoi, Balzac, Stendhal, E\u00c3\u00a7a de Queir\u00c3\u00b3s, Dostoievski… Logo descubr\u00c3\u00adn aos autores hispanoamericanos: Borges, Cort\u00c3\u00a1zar, Garc\u00c3\u00ada M\u00c3\u00a1rquez… Se tivese que escoller un t\u00c3\u00adtulo non sei que escoller\u00c3\u00ada. Durante moito tempo, sendo estudante de bacharelato, o meu libro preferido era Vermello e negro<\/em>, de Stendhal.<\/p>\n

\"Gonzalo

Gonzalo Navaza<\/p><\/div>\n

Agora en Galiza existe un forte debate sobre se o idioma galego se atopa en decadencia ou todo o contrario. Vostede que opina?<\/strong>
\nEu creo que hoxe por hoxe a sa\u00c3\u00bade social do galego non \u00c3\u00a9 moi boa, no relativo \u00c3\u00a1 perda no n\u00c3\u00bamero de falantes, etc. Pero non hai que ser fatalista, porque depende simplemente da vontade dos galegos. E estou convencido de que a sociedade galega acabar\u00c3\u00a1 decat\u00c3\u00a1ndose de que renunciar a semellante riqueza ser\u00c3\u00ada unha barbaridade.<\/p>\n

Por que se decantou polo emprego do idioma galego en t\u00c3\u00b3dalas s\u00c3\u00baas obras?<\/strong>
\nSupo\u00c3\u00b1o que por imitaci\u00c3\u00b3ns dos meus irm\u00c3\u00a1ns, que me levaban uns anos e estaban politicamente concienciados. Os primeiros textos meus que vin en letra impresa, na revista do colexio cando andaba facendo o bacharelato, xa eran en galego. E iso que aquel tempo non era especialmente favorable…<\/p>\n

Vostede fai os seus escritos froito da inspiraci\u00c3\u00b3n ou son o resultado de moito traballo?<\/strong>
\nEu creo que a inspiraci\u00c3\u00b3n, ou como queiramos chamarlle, \u00c3\u00a9 necesaria se cadra para dar co material en bruto, coa ocorrencia, coa idea. Pero logo ese material hai que traballalo para sacarlle o m\u00c3\u00a1ximo partido posible, e iso \u00c3\u00a9 froito de paciencia e traballo.<\/p>\n

\n\t\t\t\t\tTweet<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><\/div>
\n\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\"Fb-Button\"\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t<\/div>
<\/fb:like><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Entrevista feita por Xos\u00c3\u00a9 Al\u00c3\u00a9n Cando descubriu que a literatura non era s\u00c3\u00b3 unha afecci\u00c3\u00b3n pasaxeira, que tam\u00c3\u00a9n se poder\u00c3\u00ada dedicar a isto? Depende do que entendamos por “dedicarse a isto”. Como lector, a literatura foi para min unha afecci\u00c3\u00b3n … Sigue lendo →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":24,"menu_order":4,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/112"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=112"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/112\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":687,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/112\/revisions\/687"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/24"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=112"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}