{"id":115,"date":"2007-03-04T23:38:56","date_gmt":"2007-03-04T22:38:56","guid":{"rendered":"http:\/\/www.barbantia.org\/cont\/index.php\/comisions\/conversas-e-critica\/entrevista-a-pilar-buela\/"},"modified":"2013-02-19T17:06:47","modified_gmt":"2013-02-19T16:06:47","slug":"entrevista-a-pilar-buela","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/conversas-e-critica\/entrevista-a-pilar-buela\/","title":{"rendered":"Entrevista a Pilar Buela"},"content":{"rendered":"

Por Irene Chouza<\/em><\/p>\n

Lembras a que anos che comezou o interese pola escrita?<\/strong>
\nLembro que era moi nova cando, sendo alumna nun colexio p\u00c3\u00bablico dun medio rural, me “chapaba” as obras de Julio Verne da maltreita biblioteca; ou cando en s\u00c3\u00a9timo de EXB escrib\u00c3\u00ada cousas para que a mi\u00c3\u00b1a profesora de literatura lles botase un ollo. Polo tanto, a conclusi\u00c3\u00b3n \u00c3\u00a9 que a mi\u00c3\u00b1a paix\u00c3\u00b3n pola literatura naceu case canda min.<\/p>\n

Que parte do d\u00c3\u00ada che inspira m\u00c3\u00a1is \u00c3\u00a1 hora de escribir?<\/strong>
\nA noite pecha. G\u00c3\u00bastame a soidade e o silencio para escribir e iso cons\u00c3\u00a9guese mellor cando xa a noite vai andada.<\/p>\n

Con d\u00c3\u00baas carreiras universitarias \u00c3\u00a1s costas, animar\u00c3\u00adas aos estudantes que queiran comezar unha ou recomendar\u00c3\u00adaslle o mundo do traballo sen m\u00c3\u00a1is? <\/strong>
\nComo profe que d\u00c3\u00a1 clase en segundo de bacharelato vexo que aquilo de acabar o bacharelato para ir de cabeza a unha carreira universitaria \u00c3\u00a9 cada vez menos certo, xa que hai rapaces que prefiren outras opci\u00c3\u00b3ns. Non me sinto capacitada para dar un consello xeral sobre unha cuesti\u00c3\u00b3n tan importante, pero o que si sei \u00c3\u00a9 que debes facer o que queiras facer, porque xa a vida ten as s\u00c3\u00baas complicaci\u00c3\u00b3ns como para sumarlle o agravio de estar sometido a desempe\u00c3\u00b1ar unha funci\u00c3\u00b3n que non desexas. Ter a posibilidade de elixir e elixir o que che gusta \u00c3\u00a9 moi importante.<\/p>\n

\"\u00c3\u0081caros

\u00c3\u0081caros Verdes, por Pilar Buela<\/p><\/div>\n

Consideras escribir como unha tarefa ou oficio, se cadra unha obriga, ou pensas doutra maneira?<\/strong>
\nPara min nin tarefa nin oficio: unha ledicia, un pracer que me dou cando te\u00c3\u00b1o ganas de facelo, con absoluta liberdade, cando me peta e quero e d\u00c3\u00a1me a ga\u00c3\u00b1a (como dixo o poeta) Tam\u00c3\u00a9n unha liberaci\u00c3\u00b3n, un acto de rebeld\u00c3\u00ada en soidade.<\/p>\n

Que sentiches cando ga\u00c3\u00b1aches un premio coa t\u00c3\u00baa primeira novela?<\/strong>
\nUnha emoci\u00c3\u00b3n dif\u00c3\u00adcil de describir e supo\u00c3\u00b1o que irrepetible como sucede sempre coas primeiras veces. Non sei se algunha vez terei de novo a oportunidade de pasar por algo semellante, pero seguro que de darse o caso non o vivirei coa mesma intensidade. Te\u00c3\u00b1o que confesar que tam\u00c3\u00a9n sent\u00c3\u00adn vergo\u00c3\u00b1a:vergo\u00c3\u00b1a de ver como algo que ata ent\u00c3\u00b3n era moi meu, algo \u00c3\u00adntimo, de s\u00c3\u00bapeto pasaba a formar parte da esfera p\u00c3\u00bablica. \u00c3\u2030 un pouco como sentirse descuberta.<\/p>\n

Nun momento determinado da novela falas de liberdade, que \u00c3\u00a9 para ti a liberdade?<\/strong>
\nPuf..! Posme preguntas dif\u00c3\u00adciles. F\u00c3\u00a1goche eu a ti outra: de verdade cres que existe a liberdade en termos absolutos?, existe a felicidade ou a verdade en termos absolutos? Eu creo m\u00c3\u00a1is ben que \u00c3\u00a1s veces somos felices e \u00c3\u00a1s veces non o somos, pero cando somos quen de recompo\u00c3\u00b1er os cachos daquilo que nos fixo felices quizais nos achegamos un pouco \u00c3\u00a1 felicidade. Coa liberdade pasa igual, \u00c3\u00a1s veces conseguimos ser libres na sociedade que nos tocou vivir, ou quizais m\u00c3\u00a1is que selo experimentar a sensaci\u00c3\u00b3n de selo; se ben \u00c3\u00a9 certo que se o pensas son moitas as trampas que se lle po\u00c3\u00b1en \u00c3\u00a1 liberdade individual neste noso mundo, disfrazando de elecci\u00c3\u00b3n persoal aquilo que en realidade est\u00c3\u00a1 planificado dende o poder (pol\u00c3\u00adtico, medi\u00c3\u00a1tico, econ\u00c3\u00b3mico) para que suceda as\u00c3\u00ad.<\/p>\n

Sent\u00c3\u00adcheste algunha vez na situaci\u00c3\u00b3n de Eva Braun ou na de Magda Goeebels?<\/strong>
\nNon afortunadamente, pensa que elas se sentiron as\u00c3\u00ad porque lles tocou vivir situaci\u00c3\u00b3ns extremas de horror, de violencia. Agora ben, como muller, s\u00c3\u00adntome identificada con alg\u00c3\u00bans sentimentos que se describen na novela e que creo que calquera muller ten capacidade para sentir as\u00c3\u00ad ou dun xeito similar: a frustraci\u00c3\u00b3n polo amor non correspondido, a soidade extrema, a dor intensa provocada polos fillos, a impotencia ante unha situaci\u00c3\u00b3n que se che escapa das mans…<\/p>\n

\"Pilar

Pilar Buela<\/p><\/div>\n

A soidade \u00c3\u00b3 longo da obra \u00c3\u00a9 un tema permanente, dar\u00c3\u00adaslle algunha mensaxe a esas persoas que se senten soas no mundo?<\/strong>
\nSupo\u00c3\u00b1o que son tantas as persoas que se senten soas no mundo e quizais por motivos tan diferentes, que \u00c3\u00a9 arriscado dar un consello que valla para todas. A\u00c3\u00ad vai un (a\u00c3\u00adnda que sen \u00c3\u00a1nimo ning\u00c3\u00ban de adoutrinar a ningu\u00c3\u00a9n porque non me sinto capaz): que o impulso de fuxir da soidade extrema, que \u00c3\u00a9 un sentimento sufocante, non os conduza sen querelo a un pozo m\u00c3\u00a1is grande que aquel que creron abandonar (como lle pasa a Eva Ripstein dentro da novela)<\/p>\n

Eva Braun sofre un amor cego pola persoa de Hitler. Cres que \u00c3\u00a9 posible amar a unha persoa que repartiu tanta dor?<\/strong>
\nEla \u00c3\u00a9 o exemplo de que si se pode amar a algu\u00c3\u00a9n as\u00c3\u00ad. Conf\u00c3\u00a9soche que esa mesma pregunta que ti me fas agora en voz alta \u00c3\u00a9 en realidade a orixe da novela. Os \u00c3\u0081caros naceron porque me preguntei a min mesma moitas veces como eran posibles alg\u00c3\u00bans tipos de amores: os amores que se senten polo que moitos cualificar\u00c3\u00adan de escoura, os amores que te conducen a desprenderte do m\u00c3\u00a1is prezado…A resposta que souben darme a min mesma foi escribir unha novela.<\/p>\n

Cando caracterizas unha personaxe, xa sexa protagonista ou secundaria, que trazos ves m\u00c3\u00a1is relevantes \u00c3\u00a1 hora de dotalo de vida? G\u00c3\u00bastache m\u00c3\u00a1is caracterizalos ps\u00c3\u00adquica ou fisicamente?<\/strong>
\nCreo que as mellores personaxes son aquelas que complementan moi ben os dous aspectos da s\u00c3\u00baa caracterizaci\u00c3\u00b3n, esas son os que saen realmente redondas. Sen d\u00c3\u00babida o m\u00c3\u00a1is dif\u00c3\u00adcil \u00c3\u00a9 conseguir a “man de pintura interna”, esa \u00c3\u00a9 a que fai que os amemos ou os odiemos, nos sintamos identificados ou os rexeitemos…Hai quen cre que unha persoa real nunca acaba de co\u00c3\u00b1ecerse de todo a\u00c3\u00adnda que convivas con ela, porque os seres humanos somos realmente complexos. Imaxina conseguir algo diso riscando letras sobre un papel nun espazo limitado, hai que seleccionar moi ben “as cores” para que o cadro final se asemelle a aquilo que planeabas conseguir.<\/p>\n

Nomea o t\u00c3\u00adtulo dun libro que che marcase ou que quixeses que todos soubesen del ou o tivesen lido.<\/strong>
\n11.-Non hai UN, hai libros que como a calquera persoa apaixonada pola literatura acaban marc\u00c3\u00a1ndote, son libros dos que xa nunca te podes logo desprender porque te van acompa\u00c3\u00b1ar sempre, porque incluso (penso eu) te\u00c3\u00b1en o poder de modificarte e xa nada ser\u00c3\u00a1 exactamente igual a antes de telos lido. \u00c3\u2030 dif\u00c3\u00adcil facer listas, pero Ensaio sobre a cegueira<\/em>, O principi\u00c3\u00b1o<\/em>, A esmorga<\/em>, Cen anos de soidade<\/em>, O perfume<\/em>…Citei todo obras de narrativa, a\u00c3\u00adnda que Neruda, Lorca, \u00c3\u0081ngel Gonz\u00c3\u00a1lez, Celso Fern\u00c3\u00a1ndez Sanmart\u00c3\u00adn, Baldo Ramos, est\u00c3\u00a1n entre os meus poetas preferidos. Todos, todos volos recomendo.<\/p>\n

Que foi o que che levou a ambientar esta novela nun tempo e nun espacio como o da II Guerra Mundial?<\/strong>
\nForon ELAS, segu\u00c3\u00adndoas a elas foi como cheguei a ese espazo e se estivesen noutro espazo e noutro tempo ter\u00c3\u00adaas seguido al\u00c3\u00ad. A orixe da novela estivo na figura de Eva Braun, despois chegou Magda, elas foron as que me conduciron a un b\u00c3\u00banker, non o b\u00c3\u00banker o que me guiou a elas.<\/p>\n

Para rematar, cal \u00c3\u00a9 a t\u00c3\u00baa idea de muller para este s\u00c3\u00a9culo?<\/strong>
\nVaia pregunti\u00c3\u00b1a! En fin, intentareino: intelixente, dona do seu corpo, que sexa quen (por fin!) de manter unha relaci\u00c3\u00b3n de igual a igual co sexo masculino, unha que leve as rendas da s\u00c3\u00baa vida e do seu destino, independente, curiosa, con ansias polo saber e polo ser e….(se non fora demasiado pedir) namorada da literatura.<\/p>\n

Grazas e abur.<\/p>\n

\n\t\t\t\t\tTweet<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><\/div>
\n\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\"Fb-Button\"\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t<\/div>
<\/fb:like><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Por Irene Chouza Lembras a que anos che comezou o interese pola escrita? Lembro que era moi nova cando, sendo alumna nun colexio p\u00c3\u00bablico dun medio rural, me “chapaba” as obras de Julio Verne da maltreita biblioteca; ou cando en … Sigue lendo →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":24,"menu_order":1,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=115"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":682,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/115\/revisions\/682"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/24"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=115"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}