{"id":29,"date":"2005-10-30T16:05:13","date_gmt":"2005-10-30T15:05:13","guid":{"rendered":"http:\/\/www.barbantia.org\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/oito-gallos\/"},"modified":"2013-02-19T16:37:58","modified_gmt":"2013-02-19T15:37:58","slug":"oito-gallos","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/oito-gallos\/","title":{"rendered":"Oito Gallos"},"content":{"rendered":"

por \u00c3\u0081nxela Segade<\/em><\/p>\n

\"\" Envolta nun sentimento de saudade, Mariana agardaba deitada \u00c3\u00a1 sombra dun bidueiro o paso do tempo. Estaba no parque, no seu sitio de sempre, preto da beira do pequeno r\u00c3\u00ado que atravesaba a vila e, en concreto, o parque. Era unha moza de dezasete anos, chea de vitalidade, a\u00c3\u00adnda que esta permanec\u00c3\u00ada agochada detr\u00c3\u00a1s de non sab\u00c3\u00ada o qu\u00c3\u00a9.
\nHoxe Mariana decidira estrear a colcha feita de tecidos que lle regalara a s\u00c3\u00baa avoa para deitarse \u00c3\u00a1 sombra do bidueiro. Levara tam\u00c3\u00a9n un libro e algo de froita. Eran as cinco da tarde. Ti\u00c3\u00b1a clase, pero non lle apetec\u00c3\u00ada ir, e non foi. Preferiu ficar \u00c3\u00a1 beira do r\u00c3\u00ado, sen remorsos por latar. Era un d\u00c3\u00ada soleado, m\u00c3\u00a1is ben caloroso, por iso, antes de comezar a ler aquel libro que lle recomendaran, quixo comer unha laranxa.
\nMentres lle tiraba a tona, quedaba abraiada ante aquela fermosa escena maternal: aquela muller quit\u00c3\u00a1balle coidadosamente a chaqueti\u00c3\u00b1a de punto \u00c3\u00b3 beb\u00c3\u00a9, de arredor de seis meses. \u00c3\u0081 moza resultoulle unha situaci\u00c3\u00b3n chea de tenrura, digna de inmortalizar nun cadro. Ficou ollando un instante, ata que espertou do “mundo bonito da tenrura” e volveu \u00c3\u00a1 Terra, rematando xa de espir a laranxa. Pensou que aquela tarde estaba especialmente sensible, sen aparente motivo. “Ser\u00c3\u00a1n efectos secundarios por latar \u00c3\u00a1 clase”, pensou ironicamente.<\/p>\n

Dividiu a laranxa \u00c3\u00a1 metade, coma se fosen militantes de esquerdas e de dereitas nunha guerra civil (e que latara a Historia). Paseni\u00c3\u00b1o, separou un gallo mentres levantaba a ollada e albiscaba unha parella de mozos que non paraban de bicarse. Atragoouse. O condenado co\u00c3\u00a1rase pola glote no canto de continuar pola larinxe (tam\u00c3\u00a9n ti\u00c3\u00b1a Biolox\u00c3\u00ada).
\nArrincou o segundo, agardando un mellor sabor de boca e foi nese intre cando puido presenciar un pequeno roubo. Un mozo encapuchado quit\u00c3\u00a1ralle o bolso a unha pobre anci\u00c3\u00a1 que berraba tras del sen case poder levantar os p\u00c3\u00a9s do chan. O mozo, pola contra, fux\u00c3\u00ada a fume de carozo. Lembrou ent\u00c3\u00b3n aquel debate sobre o vandalismo na clase de Matem\u00c3\u00a1ticas, que lle impedira \u00c3\u00b3 mestre continuar explicando os logaritmos. O gallo, que non ti\u00c3\u00b1a mal sabor, non lle sentara demasiado ben. A\u00c3\u00adnda as\u00c3\u00ad decidiu rematar a froita. Mariana pensou que estaba vivindo unha tarde nun mundo surrealista que a arrastraba cara a evasi\u00c3\u00b3n a trav\u00c3\u00a9s dos oito gallos dunha laranxa.
\nColleu o terceiro cuarteir\u00c3\u00b3n. Gozaba do doce zume na boca cando sentiu unha man no seu ombreiro de algu\u00c3\u00a9n que lle dic\u00c3\u00ada: “Luc\u00c3\u00ada, l\u00c3\u00a9vame ent\u00c3\u00b3n a un banco \u00c3\u00a1 sombri\u00c3\u00b1a dunha \u00c3\u00a1rbore”. Era un home cego \u00c3\u00b3 que axi\u00c3\u00b1a agarrou unha moza que se desculpou con Mariana. Viu como os dous se dirix\u00c3\u00adan a un banco pr\u00c3\u00b3ximo, \u00c3\u00a1 sombra, como o cego pedira. Este gallo que acababa de comer non lle soubo tan ben coma o anterior, falt\u00c3\u00a1balle sabor.
\nProbou o cuarto. Este si que estaba bo, por iso rapidamente colleu o seguinte, pensando que ter\u00c3\u00ada o mesmo zume, pero non. Volveuse atragoar xunto cando miraba a unha parella de anci\u00c3\u00a1ns que paseaba agradablemente polo parque, coma se fosen dous parvi\u00c3\u00b1os namorados de quince anos. Por un instante viaxou no tempo cara a unha futura vellez, pero \u00c3\u00b3 verse soa paseando entre as pombas dun parque desco\u00c3\u00b1ecido, volveu de contado \u00c3\u00a1 realidade da mocidade que estaba vivindo.
\n\"\"Botoulle unha ollada \u00c3\u00b3 libro que trouxera e, de s\u00c3\u00bapeto, un meni\u00c3\u00b1o de non m\u00c3\u00a1is de dous anos acercouse a ela, a\u00c3\u00adnda dubidando no paso. Coas manci\u00c3\u00b1as agarradas, mirou a man esquerda de Mariana, onde suxeitaba os tres gallos que lle quedaban. O meni\u00c3\u00b1o quitou a chupeta e devorou os cuarteir\u00c3\u00b3ns con aqueles olli\u00c3\u00b1os azuis. A moza deulle un daqueles. O rapaci\u00c3\u00b1o agradeceullo cun sorriso de p\u00c3\u00adcaro e volveu onda s\u00c3\u00baa nai correndo cos zapati\u00c3\u00b1os azuis que ti\u00c3\u00b1a, coma os ollos. Corr\u00c3\u00ada coma se estivese nunha marat\u00c3\u00b3n, igual a aquela que fixeran na clase de Educaci\u00c3\u00b3n F\u00c3\u00adsica. Esta tarde parec\u00c3\u00ada que todo a chamaba \u00c3\u00a1 reflexi\u00c3\u00b3n, xa que Mariana quixo de novo escapar no tempo ata a s\u00c3\u00baa infancia. Lembr\u00c3\u00a1base ben dun rapaz que co\u00c3\u00b1ecera xogando nunha fonte. Eran dous peixes que se meteran na auga sen que as s\u00c3\u00baas nais se decatasen. Por sorte, algu\u00c3\u00a9n os collera e devolv\u00c3\u00a9rallelos \u00c3\u00a1s s\u00c3\u00baas respectivas nais, ocupadas calcetando e charlando naquel intre.
\nCando de novo volveu \u00c3\u00a1 sombra do bidueiro, xa saboreara o oitavo e derradeiro gallo daquela laranxa que tanto lle fixera recordar.
\nMart\u00c3\u00adn acheg\u00c3\u00a1base. Tam\u00c3\u00a9n latara \u00c3\u00a1 clase e busc\u00c3\u00a1raa por todo o parque. Deb\u00c3\u00ada supo\u00c3\u00b1er que estar\u00c3\u00ada \u00c3\u00a1 beira do r\u00c3\u00ado, probablemente \u00c3\u00a1 sombra dun bidueiro, coma sempre. Colleuna polos ombreiros e bicoulle suavemente o colo. Mariana sab\u00c3\u00ada que era el, o rapaci\u00c3\u00b1o da fonte, a causa da s\u00c3\u00baa falta \u00c3\u00a1 clase, a consecuencia dos atragoados.
\nMart\u00c3\u00adn tra\u00c3\u00ada unha laranxa grande e apetitosa na man.
\n-Com\u00c3\u00a9mola xuntos?
\n-Non, eu xa marchaba.
\nEsta ti\u00c3\u00b1a dezaseis gallos que agardaban ser comidos para comezar unha nova viaxe de evasi\u00c3\u00b3n s\u00c3\u00b3 para eles dous. No canto disto, os remorsos, que lle rebul\u00c3\u00adan na conciencia, chuch\u00c3\u00a1ranlle as ganas de ficar perdendo o tempo fronte a auga homox\u00c3\u00a9nea do r\u00c3\u00ado, do mesmo xeito que ela chuchara os cuarteir\u00c3\u00b3ns.<\/p>\n

\n\t\t\t\t\tTweet<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><\/div>
\n\t\t\t\t\t\n\t\t\t\t\t\t\"Fb-Button\"\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t<\/div>
<\/fb:like><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

por \u00c3\u0081nxela Segade Envolta nun sentimento de saudade, Mariana agardaba deitada \u00c3\u00a1 sombra dun bidueiro o paso do tempo. Estaba no parque, no seu sitio de sempre, preto da beira do pequeno r\u00c3\u00ado que atravesaba a vila e, en concreto, … Sigue lendo →<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":22,"menu_order":18,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/29"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=29"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/29\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":645,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/29\/revisions\/645"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=29"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}