{"id":49,"date":"2005-11-03T22:57:40","date_gmt":"2005-11-03T21:57:40","guid":{"rendered":"http:\/\/www.barbantia.org\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-amor-sen-final-feliz\/"},"modified":"2013-02-19T16:21:54","modified_gmt":"2013-02-19T15:21:54","slug":"unha-historia-de-amor-sen-final-feliz","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-amor-sen-final-feliz\/","title":{"rendered":"Unha historia de amor sen final feliz"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\">por <em>Aldara Fern\u00c3\u00a1ndez N\u00c3\u00ba\u00c3\u00b1ez<\/em><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">P\u00c3\u00a9nsase que as historias de amor s\u00c3\u00b3 saen da gran pantalla pero na mi\u00c3\u00b1a vila v\u00c3\u00a9n de vello a historia de Mar\u00c3\u00ada e Xos\u00c3\u00a9 como exemplo m\u00c3\u00a1is claro de amor verdadeiro.<br \/>\n\u00c3\u2030 unha desas lendas que sempre che conta a t\u00c3\u00baa avoa os domingos despois de xantar e se transmite de xeraci\u00c3\u00b3n en xeraci\u00c3\u00b3n. A min contouma a mi\u00c3\u00b1a avoa e agora eu c\u00c3\u00b3ntovola a v\u00c3\u00b3s.<br \/>\nMar\u00c3\u00ada era unha rapaza de familia acomodada, estudaba en Madrid e pasaba os ver\u00c3\u00a1ns nunha vila de Muros. Ela aborrec\u00c3\u00ada Galicia, dic\u00c3\u00ada que nunca pasaba nada interesante, que se aburr\u00c3\u00ada e que a xente era vulgar. Era moi fermosa pero ningu\u00c3\u00a9n quer\u00c3\u00ada falar con ela, pois a s\u00c3\u00baa beleza era equivalente \u00c3\u00a1 s\u00c3\u00baa antipat\u00c3\u00ada.<br \/>\nNo tocante a Xos\u00c3\u00a9, era un rapaz moi falador, agradable e moi humilde, conform\u00c3\u00a1base con pouca cousa e era o moci\u00c3\u00b1o m\u00c3\u00a1is xeitoso da vila e sempre consegu\u00c3\u00ada sacarlle un sorriso a calquera.<br \/>\nO d\u00c3\u00ada que Xos\u00c3\u00a9 viu a Mar\u00c3\u00ada por primeira vez xurou que ser\u00c3\u00ada a s\u00c3\u00baa muller. Co\u00c3\u00b1ec\u00c3\u00a9ronse na praia. Ela \u00c3\u00ada coas d\u00c3\u00baas amigas nunha gamela e el estaba a pescar co seu amigo Roxelio. Cando Xos\u00c3\u00a9 a viu tirouse ao mar, nadou ata a s\u00c3\u00baa barca e comezou a facerlle as beiras. Pediulle que fose ao cine con el e que se se negaba meter\u00c3\u00adase debaixo da auga e morrer\u00c3\u00ada afogado. Ela respondeulle que lle daba igual e Xos\u00c3\u00a9 proseguiu co seu plan. Mergullouse e agardou varios segundos, logo un minuto e, de seguido, un minuto e medio. Mar\u00c3\u00ada p\u00c3\u00baxose moi nerviosa e saltou da gamela para axudalo e aceptar a cita.<br \/>\nCando a mi\u00c3\u00b1a avoa me contaba esta historia fac\u00c3\u00adao de vagar e insist\u00c3\u00ada en detalles que hoxe nos parecen cursis. Ela describ\u00c3\u00ada \u00c3\u00a1 perfecci\u00c3\u00b3n a mirada chea de tenrura que Xos\u00c3\u00a9 lle dedicou a Mar\u00c3\u00ada e o arroubar que sentiu cando a ollou por primeira vez.<br \/>\nNo momento en que Xos\u00c3\u00a9 sa\u00c3\u00adu \u00c3\u00a1 superficie a cara de Mar\u00c3\u00ada semellaba querer amosar un lixeiro sorriso e as\u00c3\u00ad se miraron aos ollos decat\u00c3\u00a1ndose de que estaban feitos o un para o outro. Mar\u00c3\u00ada riu moi forte como nunca antes o fixera e Xos\u00c3\u00a9 riu tam\u00c3\u00a9n.<br \/>\nSa\u00c3\u00adron durante o ver\u00c3\u00a1n e fac\u00c3\u00adano todo xuntos. Non se separaban e o car\u00c3\u00a1cter daquela moza de cidade pouco a pouco foise tornando doce e amable e, ao remate das vacaci\u00c3\u00b3ns case non quedaba nada da rapaza soberbia e vaidosa. Os pais de Mar\u00c3\u00ada decat\u00c3\u00a1ronse da situaci\u00c3\u00b3n e tentaron separalos pois non quedaba ben ante a xente a mestura de clases e, por suposto, tampouco lles convi\u00c3\u00b1a un mozo como Xos\u00c3\u00a9, un palurdo, un ningu\u00c3\u00a9n. A s\u00c3\u00baa filla merec\u00c3\u00ada algo mellor. Ti\u00c3\u00b1an grandes plans para ela. Os estudos non era o que m\u00c3\u00a1is lles interesaba pero non estar\u00c3\u00ada de m\u00c3\u00a1is que fixera unha carreira. O realmente importante era que Mar\u00c3\u00ada casara &#8220;ben&#8221;. O seu futuro marido ti\u00c3\u00b1a que ser un home rico e de boa familia.<br \/>\nEsta parte da historia era a que m\u00c3\u00a1is me gustaba cando ma contaba mi\u00c3\u00b1a avoa. Ela dic\u00c3\u00ada con voz solemne, imitando aos pais de Mar\u00c3\u00ada, &#8220;los Fern\u00c3\u00a1ndez Casanueva de Montojo no pueden emparentar con cualquiera, hasta ah\u00c3\u00ad llegar\u00c3\u00adan las bromas&#8221;. Pero nesta parte da historia mi\u00c3\u00b1a avoa tam\u00c3\u00a9n me transmit\u00c3\u00ada a s\u00c3\u00baa m\u00c3\u00a1goa polo desenlace da mesma. Primeiro riamos as d\u00c3\u00baas a gargalladas cando pronunciaba a frase solemne pero, deseguido, ela ficaba moi seria, ench\u00c3\u00adanselle os ollos de bagoas e cust\u00c3\u00a1balle continuar, de feito, case sempre ti\u00c3\u00b1a que parar uns intres.<br \/>\nEla foise de volta a Madrid e el non pod\u00c3\u00ada seguila pois ti\u00c3\u00b1a o seu traballo e necesitaba os cartos para malvivir. De todos xeitos, tampouco \u00c3\u00ada ser ben recibido na familia.<br \/>\nAs\u00c3\u00ad pasaron varios anos e Mar\u00c3\u00ada non volveu nunca. Xos\u00c3\u00a9 xamais logrou reunir tantos cartos para a viaxe.<br \/>\nMar\u00c3\u00ada non estudou pero casou cun home de boa familia, deses que te\u00c3\u00b1en apelidos moi longos. Un home que resultou ser tan rico como cruel. Casara porque lle convi\u00c3\u00b1a pero non lle importaba nada a s\u00c3\u00baa muller. Era ego\u00c3\u00adsta e s\u00c3\u00b3 pensaba nel. Cos anos o acordo matrimonial tornouse en odio e acabou mallando en Mar\u00c3\u00ada. Unha das malleiras, quizais a peor, acabou con ela no hospital ao borde da morte e fixo que a s\u00c3\u00baa mente se debilitara ata perder a memoria.<br \/>\nUn d\u00c3\u00ada Xos\u00c3\u00a9 ergueuse cedo para ler o xornal antes de facer as tarefas e, de s\u00c3\u00bapeto, viu a foto de Mar\u00c3\u00ada. Era xa maior pero sen d\u00c3\u00babida era ela. O titular dic\u00c3\u00ada que a millonaria perdera a memoria hab\u00c3\u00ada catro anos e, cando lograra recuperala, morrera de d\u00c3\u00b3, pois lembrara que a separaran da \u00c3\u00banica persoa que lle dera a vida.<\/p>\n<div class=\"twttr_buttons\"><div class=\"twttr_twitter\">\n\t\t\t\t\t<a href=\"http:\/\/twitter.com\/share?text=Unha+historia+de+amor+sen+final+feliz\" class=\"twitter-share-button\" data-via=\"\" data-hashtags=\"\"  data-size=\"default\" data-url=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-amor-sen-final-feliz\/\"  data-related=\"\" target=\"_blank\">Tweet<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><\/div><div class=\"fcbkbttn_buttons_block\" id=\"fcbkbttn_left\"><div class=\"fcbkbttn_button\">\n\t\t\t\t\t<a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/140446132668582\" target=\"_blank\">\n\t\t\t\t\t\t<img src=\"\" alt=\"Fb-Button\" \/>\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><div class=\"fcbkbttn_like \"><fb:like href=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-amor-sen-final-feliz\/\" action=\"like\" colorscheme=\"light\" layout=\"button_count\"  size=\"small\"><\/fb:like><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>por Aldara Fern\u00c3\u00a1ndez N\u00c3\u00ba\u00c3\u00b1ez P\u00c3\u00a9nsase que as historias de amor s\u00c3\u00b3 saen da gran pantalla pero na mi\u00c3\u00b1a vila v\u00c3\u00a9n de vello a historia de Mar\u00c3\u00ada e Xos\u00c3\u00a9 como exemplo m\u00c3\u00a1is claro de amor verdadeiro. \u00c3\u2030 unha desas lendas que &hellip; <a href=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-amor-sen-final-feliz\/\">Sigue lendo <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":22,"menu_order":10,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=49"}],"version-history":[{"count":5,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":626,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/49\/revisions\/626"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=49"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}