{"id":65,"date":"2005-11-08T10:48:51","date_gmt":"2005-11-08T09:48:51","guid":{"rendered":"http:\/\/www.barbantia.org\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-sempre\/"},"modified":"2013-02-19T16:20:10","modified_gmt":"2013-02-19T15:20:10","slug":"unha-historia-de-sempre","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-sempre\/","title":{"rendered":"Unha historia de sempre"},"content":{"rendered":"<p style=\"text-align: justify;\"><em>Por Xos\u00c3\u00a9 Francisco Pais L\u00c3\u00b3pez<\/em><\/p>\n<p style=\"text-align: justify;\">A escuma branca da auga fervendo emerxeu da pota coma unha masa de lava dun volc\u00c3\u00a1n, e transformou a fermosa chama azul do butano nun lume amarelo e salvaxe. Carme chegou r\u00c3\u00a1pido e apagouno: a caldeirada xa estaba lista. Puxo a mesa e foi peitearse para recibir a Xan \u00c3\u00a1 volta do traballo. Cando chegou, correu cara el e bicouno. Segu\u00c3\u00ada tan namorada coma cando casara con dezasete anos, tras marchar da casa cun home dez anos maior ca ela. Cada vez que o miraba, o coraz\u00c3\u00b3n dispar\u00c3\u00a1baselle e as pernas comezaban a tremerlle. Disque iso \u00c3\u00a9 o amor: s\u00c3\u00b3 ver a esa persoa entre unha multitude, non deixar de pensar nela, non comer, non beber, non durmir; vivir s\u00c3\u00b3 por e para esa persoa que fai que te sintas tan especial. Outros ch\u00c3\u00a1mano estupidez, vese que nunca estiveron namorados.<br \/>\nSent\u00c3\u00a1ronse \u00c3\u00a1 mesa, s\u00c3\u00b3s coma sempre: non tiveran fillos, Deus nunca llelos dera; intent\u00c3\u00a1rano durante anos e non o conseguiron. Carme sempre quixera ter moitos, sent\u00c3\u00adase moi soa: Xan traballaba no taller todo o d\u00c3\u00ada e a s\u00c3\u00baa \u00c3\u00banica compa\u00c3\u00b1a eran os Ernesto Federico e os Carlos Alfredo das telenovelas venezolanas que saturaban a programaci\u00c3\u00b3n de todas as canles. A hora do xantar era a s\u00c3\u00baa favorita porque pod\u00c3\u00ada falar cunha persoa de carne e \u00c3\u00b3so: os personaxes da tele falan moito pero nunca escoitan, s\u00c3\u00b3 serven para facer compa\u00c3\u00b1a. Ese d\u00c3\u00ada Xan nin sequera falou, deu un bocado, ergueuse e dixo &#8220;non ten sal, marcho comer \u00c3\u00b3 bar&#8221;. Despois colleu a carteira e as chaves e pechou a porta por f\u00c3\u00b3ra. Carme nunca sa\u00c3\u00ada: non pod\u00c3\u00ada, Xan prohib\u00c3\u00adrallo hab\u00c3\u00ada xa oito anos, o d\u00c3\u00ada en que un home ollou para ela; dic\u00c3\u00adalle que era polo seu ben, e ela quer\u00c3\u00adao de m\u00c3\u00a1is para levarlle a contraria. Disque hab\u00c3\u00ada moito violador por a\u00c3\u00ad solto; Xan sempre fora moi celoso e Carme moi fermosa, e, a\u00c3\u00adnda que moita xente diga que \u00c3\u00b3s 50 un non pode ser guapo, ela segu\u00c3\u00ada sendo unha muller preciosa e segu\u00c3\u00ada tendo esa mirada inocente de cando ti\u00c3\u00b1a dezasete anos.<br \/>\nNaquela tarde, coma sempre, acudiu \u00c3\u00a1 s\u00c3\u00baa cita diaria con Carlos Alfredo; ademais das historias de amor, encant\u00c3\u00a1balle ver esas marabillosas paisaxes caribe\u00c3\u00b1as onde os namorados paseaban descalzos pola area; non lembraba a sensaci\u00c3\u00b3n da area nos p\u00c3\u00a9s; o contacto m\u00c3\u00a1is pr\u00c3\u00b3ximo coa realidade eran as tardes de vento nas que abr\u00c3\u00ada a fiestra e se pu\u00c3\u00b1a enfronte cos ollos fechados, daba igual se \u00c3\u00ada fr\u00c3\u00ado. Iso fac\u00c3\u00adaa sentirse libre, o vento arrinc\u00c3\u00a1baa da cadeira de rodas e obrig\u00c3\u00a1baa a viaxar polas diferentes partes do mundo que, con ilusi\u00c3\u00b3n, v\u00c3\u00ada nos documentais da televisi\u00c3\u00b3n.<br \/>\nEsa noite Xan non volver\u00c3\u00ada, ou volver\u00c3\u00ada borracho coma outras tantas veces, cheirando a perfume barato, e quen sabe se quizais esta noite volver\u00c3\u00ada baterlle: a \u00c3\u00baltima vez prometeulle que non volver\u00c3\u00ada facelo, como en anteriores ocasi\u00c3\u00b3ns cando a untaba con aquel ferro da coci\u00c3\u00b1a coma se fose un polbo, tanto ti\u00c3\u00b1a o motivo, pod\u00c3\u00ada ser porque perdera o seu equipo ou porque no bar non quixeran po\u00c3\u00b1erlle a pen\u00c3\u00baltima: o caso era desafogarse con algu\u00c3\u00a9n m\u00c3\u00a1is d\u00c3\u00a9bil. Levaba dous anos sen baterlle, xusto dende o d\u00c3\u00ada no que quedou prostrada para sempre nesa cadeira de rodas: d\u00c3\u00adxolle \u00c3\u00b3 doutor a escusa de sempre, que caera polas escaleiras. Nunca se lle pasou pola cabeza a idea de o denunciar, non quer\u00c3\u00ada nin pensar que poder\u00c3\u00adan arredalo do seu car\u00c3\u00b3n: quer\u00c3\u00ada estar con el como prometera, ata que a morte os separase.<\/p>\n<div class=\"twttr_buttons\"><div class=\"twttr_twitter\">\n\t\t\t\t\t<a href=\"http:\/\/twitter.com\/share?text=Unha+historia+de+sempre\" class=\"twitter-share-button\" data-via=\"\" data-hashtags=\"\"  data-size=\"default\" data-url=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-sempre\/\"  data-related=\"\" target=\"_blank\">Tweet<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><\/div><div class=\"fcbkbttn_buttons_block\" id=\"fcbkbttn_left\"><div class=\"fcbkbttn_button\">\n\t\t\t\t\t<a href=\"https:\/\/www.facebook.com\/140446132668582\" target=\"_blank\">\n\t\t\t\t\t\t<img src=\"\" alt=\"Fb-Button\" \/>\n\t\t\t\t\t<\/a>\n\t\t\t\t<\/div><div class=\"fcbkbttn_like \"><fb:like href=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-sempre\/\" action=\"like\" colorscheme=\"light\" layout=\"button_count\"  size=\"small\"><\/fb:like><\/div><\/div>","protected":false},"excerpt":{"rendered":"<p>Por Xos\u00c3\u00a9 Francisco Pais L\u00c3\u00b3pez A escuma branca da auga fervendo emerxeu da pota coma unha masa de lava dun volc\u00c3\u00a1n, e transformou a fermosa chama azul do butano nun lume amarelo e salvaxe. Carme chegou r\u00c3\u00a1pido e apagouno: a &hellip; <a href=\"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/comisions\/fardel-de-palabras\/unha-historia-de-sempre\/\">Sigue lendo <span class=\"meta-nav\">&rarr;<\/span><\/a><\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"parent":22,"menu_order":8,"comment_status":"open","ping_status":"closed","template":"","meta":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/65"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=65"}],"version-history":[{"count":2,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/65\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":623,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/65\/revisions\/623"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/22"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.barbantia.es\/www\/cont\/index.php\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=65"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}